กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 120: มาถึงนครสมุทรมรกต
“เฮ้อ ยังดีที่ฉันหนีมาได้เร็ว”
ตอนฟางโจ้วกลับมาถึงที่พักบนยอดเขาบรรลุมรรคา เย่หนิงหานกำลังแกะห่อพัสดุอยู่
พอได้ยินเสียงฟางโจ้วพูด เย่หนิงหานก็หยุดมือที่กำลังทำงานอยู่ รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า ก่อนจะหันไปมองเขา
“กลับมาแล้วเหรอ ฉันลืมบอกนายไปเลยว่าประมุขสำนักชอบดูสีหน้าตกใจของคนอื่นมาก ทุกครั้งที่ฉันไปหาเขาต้องช่วยเล่นละครด้วย เขาคงไม่ได้ทำให้นายลำบากใช่ไหม”
“นี่เรียกลืมได้ที่ไหนกัน เห็นชัดๆ ว่าเธอตั้งใจไม่บอกฉัน”
ฟางโจ้วแกล้งทำท่าดุแล้วพุ่งเข้าใส่ เย่หนิงหานหัวเราะพลางหลบไปด้านข้าง จากนั้นทั้งสองก็เริ่มวิ่งไล่จับกันในลานบ้าน