กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 117: การเดินทางในฝันมายาจบลง
“ง่ายมาก ไม่ว่าแกจะมีวิธีการอะไร แต่ดูจากนามศักดิ์สิทธิ์แล้ว นี่ก็คือตัวตนที่แท้จริงของแกใช่ไหม”
พิธีกรรมมองชิงสวรรค์อย่างเรียบเฉย
“เพราะงั้นฉันจะผนึกแกไว้ในความฝันตลอดไป ไม่ว่าแกจะมีวิธีการอะไร ก็ต้องหนีออกจากความฝันนี้ให้ได้ก่อน”
ชิงสวรรค์เงียบไป หากเขาติดอยู่ในความฝันนี้ ก็มีโอกาสสูงมากที่จะไม่มีวันหนีออกมาได้
“ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง ฉันแค่ผนึกเทพปฐมกาลบางส่วนไว้เอง ถึงฉันจะอยากชิงสวรรค์ แต่ก็ยังทำไม่สำเร็จไม่ใช่เหรอ”
ชิงสวรรค์ยอมแพ้ หันไปมองพิธีกรรม
“คนกระจอกอย่างฉัน ปล่อยไปสักครั้งก็ไม่เป็นไรหรอกมั้ง ต่อจากนี้ฉันจะกลับตัวกลับใจและเริ่มต้นชีวิตใหม่แน่นอน”
“จริงเหรอ? ฉันไม่เชื่อ”