กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 105: เสี่ยวเยว่ใกล้กลายเป็นลูกบอลแล้ว
แท่นบูชาราวกับทำภารกิจของมันเสร็จสิ้น ก่อนสลายกลายเป็นความว่างเปล่า
เย่หนิงหานเก็บกลิ่นอายกลับไป แล้วบินเข้าหาฟางโจ้วด้วยรอยยิ้มสดใส
“พี่ฟางโจ้ว ฉันทะลวงขั้นสำเร็จแล้วค่ะ”
ฟางโจ้วราวกับได้เห็นเย่หนิงหานในวัยเด็ก เขายิ้มพลางดึงเธอเข้ามากอด
“อืม เก่งมาก”
หลิ่วหานอีและคนอื่น ๆ มองดูอยู่เงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไร
“วัยหนุ่มสาวนี่ดีจริง ๆ”
ไท่อินพลันรู้สึกสะท้อนใจขึ้นมา ตอนเธอยังสาว ทำไมถึงไม่เคยเจอคู่บำเพ็ญเพียรที่เหมาะสมกับตัวเองเลยนะ
หลิ่วหานอีใช้ศอกสะกิดเธอ แล้วชี้ไปทางวายุเหมันต์