กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 95: ผลเก็บเกี่ยวที่ไม่คาดคิดของซูเหยี่ยน
โอหังไม่ได้นอนเมื่อวานนี้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เธอไม่เคยนอนเลยต่างหาก
เสี่ยวเสวี่ยฝืนอยู่เป็นเพื่อนเธอเกือบครึ่งคืน แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว หลับไปเสียก่อน
โอหังหยุดกิน แล้วมองเสี่ยวเสวี่ยที่กำลังหลับนิ่งไม่ไหวติง
จนกระทั่งตอนนี้...
“เปิดประตู โอหัง พวกเรามาแล้ว”
ฟ้ายังไม่ทันสว่าง ฟางโจ้วก็เคาะประตูเรือนน้อยกลางป่าไผ่
โอหังชะงักไปเล็กน้อย เธอเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ยังไม่สว่างอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตู
“โอ้โฮ เสี่ยวเสวี่ยยังหลับอยู่เหรอ?”
ฟางโจ้วอุ้มเสี่ยวเยว่ไว้ พลางเหลือบมองเข้าไปในลาน เห็นเสี่ยวเสวี่ยนอนหมอบอยู่บนพื้นตามสบายและกรนเสียงดัง