กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 88: ยังมีนักล่าเทพอีก
เช้าวันรุ่งขึ้น ฟางโจ้วอุ้มเสี่ยวเยว่ไปยังหน้าเรือนน้อยกลางป่าไผ่ที่โอหังอาศัยอยู่
ตอนนี้ประตูเรือนเปิดกว้าง เสิ่นวั่งกำลังคุยกับโอหังแบบขาด ๆ หาย ๆ
เสิ่นวั่งใจเย็นกับโอหังมาก ถึงโอหังจะไม่พูดอะไรเลยเป็นเวลานาน เขาก็ยังมองอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยนโดยไม่แสดงความรำคาญแม้แต่น้อย
เสิ่นวั่งมองเห็นฟางโจ้วอยู่นอกเรือน จึงยิ้มแล้วเดินเข้าไปต้อนรับ
“นายคือสหายร่วมวิถีวันพรุ่งสินะ ฉันคือเสิ่นวั่ง เจ้าผู้ครองยอดเขาค่ายกลศักดิ์สิทธิ์”
ฟางโจ้ววางเสี่ยวเยว่ลงบนไหล่ แล้วคารวะเสิ่นวั่ง
“ผมขอคารวะเจ้าผู้ครองยอดเขาเสิ่น คุณเป็นผู้อาวุโส เรียกผมว่าฟางโจ้วก็พอครับ”