กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 81: คำเชิญจากตะกละ
ฟางโจ้วมองเย่หนิงหานบินไปทางยอดเขาเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ ก่อนจะอดถอนหายใจไม่ได้
เสี่ยวเยว่ลุกขึ้น เดินมาข้างกายฟางโจ้ว แล้วถูไถตัวกับเขาเบาๆ
“ช่วงสองสามวันต่อจากนี้ คงเหลือแค่นายกับฉันแล้วล่ะ”
ฟางโจ้วอุ้มเสี่ยวเยว่ขึ้นจากพื้น แล้วลูบตัวมันเบาๆ
เสี่ยวเยว่หรี่ตาลงอย่างสบายใจ
จู่ๆ ฟางโจ้วเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า เมื่อเห็นว่ายังเช้าอยู่ก็ยิ้มออกมา
“เสี่ยวเยว่ งั้นเราไปเฉิงอันกันเถอะ ฉันเหมือนจะเคยบอกไว้ว่าจะไปดูเสี่ยวลู่นี่นา”
เสี่ยวเยว่พยักหน้าแล้วร้องเบาๆ มันเองก็ชอบเด็กคนนั้นไม่น้อย