บทที่ 64: คุยเปิดใจ

บทที่ 64: คุยเปิดใจ

แสงอาทิตย์ส่องเฉียงลงมา ใบไม้สองข้างทางส่งเสียงไหวซู่ซ่า

ฟางโจ้วจูงเย่หนิงหานเดินออกจากลานกว้างไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย

ฟางโจ้วจับมือเย่หนิงหานเดินไป ระยะห่างระหว่างทั้งสองเดี๋ยวใกล้เดี๋ยวไกล

จู่ๆ ฟางโจ้วก็หยุดเดิน ปล่อยมือเย่หนิงหานแล้วหันกลับไปมองเธอ

“หนิงหาน เธอยังติดใจกับเรื่องกายาศักดิ์สิทธิ์หยางนิรันดร์อยู่อีกเหรอ?”

เมื่อเห็นฟางโจ้วปล่อยมือ เย่หนิงหานก็รู้สึกผิดหวังขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ

พอได้ยินคำถามของฟางโจ้ว เธอก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

เธอไม่อยาก และไม่มีทางโกหกฟางโจ้ว

เมื่อเห็นท่าทางจริงใจของเย่หนิงหาน อารมณ์ของฟางโจ้วก็พลันดีขึ้นมาก