กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 58: พรสวรรค์สุดเว่อร์
ถ้ำพำนักของเจ้าผู้ครองยอดเขาเพลิงศักดิ์สิทธิ์
ทั้งสองนั่งอยู่หน้าโต๊ะน้ำชา หลิงชื่อฮวายกกาน้ำชารินชาให้ฟางโจ้ว
“เป็นไง เมื่อกี้ฉันเท่ไหม?”
หลิงชื่อฮวาวางกาน้ำชาลง กระตุกยิ้มมุมปากพลางเลิกคิ้วให้ฟางโจ้ว
ฟางโจ้วรับถ้วยชามา ยิ้มแล้วพยักหน้า
“เท่มากครับ ถ้าเปลี่ยนเป็นผมลงมือเอง ก็คงยุ่งยากนิดหน่อย”
“ดูเหมือนนายจะมั่นใจมากนะ”
หลิงชื่อฮวาครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนเตือนฟางโจ้ว
“แต่พลังที่แท้จริงของพวกมันทั้งสามตนไม่ได้มีแค่นั้น ตอนนั้นแดนศักดิ์สิทธิ์ของฉันแยกพวกมันออกจากฟ้าดิน พลังที่แสดงออกมาถึงได้อ่อนแอขนาดนั้น ถ้านายเจอพวกมันข้างนอก ก็ต้องระวังตัวหน่อย”