บทที่ 47: บุกเบิกแดนศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 47: บุกเบิกแดนศักดิ์สิทธิ์

จันทร์สว่างดาวพร่างพราย ฟางโจ้วยืนอยู่กลางจักรวาล

เขาเหลือบมองดาวเคราะห์สีครามใต้เท้า ก่อนหันหลังบินลึกเข้าไปในห้วงดารา

เขากำลังจะบุกเบิกแดนศักดิ์สิทธิ์ แม้จะผ่านทัณฑ์สวรรค์แห่งการบรรลุศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว แต่เขาก็อนุมานศาสตร์แดนศักดิ์สิทธิ์ออกมาได้แล้ว จะปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ใช้ก็คงไม่ได้

ฟางโจ้วทิ้งเสี่ยวเยว่ไว้อีกครั้ง ปล่อยให้มันเฝ้าบ้านอยู่ตัวเดียว

เมื่อบินผ่านดวงจันทร์ ฟางโจ้วก็เหลือบมองมันแวบหนึ่ง

ด้านที่หันเข้าหาโลกของดวงจันทร์ดูไม่ต่างจากที่เขาเคยเห็นบนดาวหมื่นปราชญ์เท่าไรนัก

แต่บนด้านมืดของดวงจันทร์กลับมีหมู่ตำหนักตั้งอยู่

ภายในตำหนักมีสัตว์วิญญาณหลายตัวเดินไปมา สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของฟางโจ้วคือ ที่นั่นมีแมวเงาจันทร์อยู่ฝูงหนึ่ง และเห็นได้ชัดว่าพวกมันได้รับการเลี้ยงดูเป็นอย่างดี