บทที่ 40: ฉันมาสายหรือเปล่า?

บทที่ 40: ฉันมาสายหรือเปล่า?

ส่วนลึกของห้วงดารา จิตสังหารสีเลือดกับเปลวเพลิงสีทองอมแดงปะทะกันอย่างต่อเนื่อง

ห้วงมิติแตกสลายไม่หยุด เพียงแรงกระเพื่อมที่หลงเหลืออยู่ก็ทำให้ดวงดาวดับมอด

เปลวเพลิงสีทองอมแดงเริ่มบีบอัดพื้นที่ที่จิตสังหารสีเลือดดำรงอยู่ทีละน้อย

ร่างของหลัวชวนยังคงจำกัดพลังที่การสังหารปลดปล่อยออกมา ทุกครั้งที่กระตุ้นจิตสังหาร เขาต้องคอยคำนึงถึงร่างของหลัวชวน ไม่อย่างนั้นร่างกายที่ยังไม่ได้เริ่มฝึกฝนอย่างเป็นทางการนี้คงถูกหลอมรวมให้กลายเป็นกายเทพของเขาไปทันที

มุมปากของชายคนนั้นแสยะยิ้มเป็นเส้นโค้งอำมหิต

“อะไร? เทพปฐมกาลผู้ยิ่งใหญ่ ทำไมถึงได้อ่อนแอขนาดนี้?”

น้ำเสียงของเขาเจือความโกรธ

“หรือว่านายมีพลังแค่นี้ หรือว่านายกำลังจะบอกว่า…”