บทที่ 38: ห้วงดารา และความมุ่งมั่นของหลัวชวน

บทที่ 38: ห้วงดารา และความมุ่งมั่นของหลัวชวน

ในห้วงความคิดของหลัวชวน เขาเห็นว่าหลังจากการสังหารโบกมือ พวกเขาก็เข้าสู่ทางเดินที่ดูราวกับไม่มีจุดสิ้นสุด

แสงรอบตัวบิดเบี้ยวกลายเป็นเงาแสงหลากสี ทุกสิ่งถูกดึงออกไปจนหมด เหลือเพียงความเงียบงันอันประหลาด

สภาพเช่นนี้ดำเนินอยู่ราวสามลมหายใจ

จากนั้นหลัวชวนกับคนอื่นๆ ก็ไปยืนอยู่บนก้อนหินยักษ์

แล้วสิ่งที่ปรากฏต่อสายตาก็คือห้วงดารา ห้วงดาราอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต

บนผืนผ้าใบสีดำสนิทประดับด้วยจุดแสงนับไม่ถ้วน ทั้งเงียบงันและงดงาม

เมื่อได้เห็นทิวทัศน์อันน่าตื่นตะลึงนี้ จิตสำนึกของหลัวชวนก็เริ่มสั่นไหวเล็กน้อย

“ไม่ต้องตื่นเต้น”