กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 28: นามแห่งหมื่นปราชญ์
ฟางโจ้วออกจากสำนักศึกษาไปตรง ๆ แล้ววิ่งออกมาบนถนนใหญ่ด้านนอก
อืม ดูเหมือนออกมาข้างนอกก็ไม่มีอะไรให้ทำอยู่ดี?
ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ฉันคิดถึงนายจัง
ฟางโจ้วเริ่มคิดถึงชีวิตในอดีตขึ้นมา ตอนนั้นอย่างน้อยเวลาโดดเรียนก็ยังมีที่ให้ไป นั่งเล่นเกมกับเพื่อนในทีม ด่ากันยับ พอชนะก็โห่ร้องดีใจ แพ้ก็โยนความผิดให้คนอื่น หิวก็สั่งอาหารเดลิเวอรี กระหายก็เปิดขวดน้ำอัดลมเย็น ๆ ดื่ม
แล้วตอนนี้ล่ะ? น่าเบื่อสุด ๆ
บนถนนยังคงมีผู้คนเดินขวักไขว่ ชายชราขายถังหูลู่เดินตะโกนเรียกลูกค้าไปตามทาง เด็กหลายคนวิ่งไล่ตามอยู่ด้านหลัง น่าอิจฉาพวกเขาจริง ๆ ไม่เคยผ่านการถูกยุคข้อมูลข่าวสารกัดกร่อน เพียงใช้ชีวิตเรียบง่ายก็มีความสุขได้ขนาดนี้