บทที่ 19: กวาดล้างสัตว์อสูร

บทที่ 19: กวาดล้างสัตว์อสูร

เช้าวันถัดมา ฟางโจ้วถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงระฆังทุ้มต่ำ

เสียงระฆังดังมาจากลานกลางเมือง ดังติดกันสามครั้ง แต่ละครั้งทั้งหนักแน่นและเร่งร้อน

แมวเงาจันทร์เด้งตัวขึ้นจากรังเล็ก ๆ ของมัน แผ่นหลังโก่งขนฟูฟ่องจนกลายเป็นก้อนขนสีเงินขาว ก่อนจะขู่ฟ่อไปทางหน้าต่าง

ฟางโจ้วพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วเอื้อมมือคว้าแมวเข้ามากอดปลอบ

แมวเงาจันทร์ขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา กรงเล็บกำแขนเสื้อของเขาผ่านเนื้อผ้าแน่น

ฟางโจ้วสวมเสื้อคลุมตัวนอกแล้วเปิดหน้าต่าง

แสงอรุณเพิ่งสาดข้ามกำแพงเมือง แต่บนถนนกลับมีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นแล้ว

ฟางโจ้วอุ้มแมวเดินออกจากประตูเรือน