เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 คนขี้อิจฉาทำได้แค่นินทาลับหลัง
หลังจากผ่านพ้น “เร็วแรงทะลุนรก” เมื่อวานนี้ แววตาที่อวี้เมิ่งมองเฉาเซวียน ก็เปลี่ยนจากความเลื่อมใสและพึ่งพาในตอนแรก กลายเป็นความหลงใหลและอยากครอบครองของผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งอย่างสิ้นเชิง
พอเฉาเซวียนขยับตัวเบา ๆ อวี้เมิ่งก็ครางอือเบา ๆ พลางลืมตาสะลึมสะลือขึ้นมา
“เจ้านาย... อรุณสวัสดิ์...” น้ำเสียงของอวี้เมิ่งทั้งอ่อนนุ่มละมุนละไม แฝงความแหบพร่าของคนที่เพิ่งตื่นนอนอยู่เล็กน้อย
“ไม่เช้าแล้ว แดดส่องก้นแล้วเนี่ย” เฉาเซวียนจูบหน้าผากของอวี้เมิ่งเบา ๆ ทีหนึ่ง “รีบลุกขึ้นมาได้แล้ว วันนี้ยังมีงานสำคัญต้องทำ”
“ไม่เอาหรอก...” อวี้เมิ่งกอดผ้าห่มออดอ้อน “วันนี้ฉันยังอยากพักอยู่เลย เมื่อคืนโดนนายเคี่ยวกรำจนกระดูกแทบจะแหลกเป็นชิ้น ๆ อยู่แล้ว”