กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 438 ความปั่นป่วน
เมื่อจิตสำนึกของมู่จิ่นกลับคืนมา สิ่งที่เธอเห็นคือก้อนขนสีขาวที่หมอบอยู่ข้างหมอน พลังงานเล็กน้อยที่จิตสำนึกดาวเคราะห์สีน้ำเงินทิ้งไว้ หลอมรวมเข้ากับพลังแห่งต้นกำเนิดในร่างของเธอ ความทรงจำทั้งหมดของจิตสำนึกดาวเคราะห์สีน้ำเงินหลั่งไหลเข้าสู่มู่จิ่น ดังนั้นหลังออกจากทะเลจิตวิญญาณ ร่างแท้จริงจึงใช้เวลาอีกระยะหนึ่งในการย่อยความทรงจำ
“เจ้านาย ในที่สุดท่านก็ตื่นแล้ว!” จี้ป๋ายเพิ่งหรี่ตางีบไปครู่หนึ่งก็ได้ยินความเคลื่อนไหว พอลืมตาขึ้นก็เห็นมู่จิ่นที่ลุกนั่งแล้ว
ได้ยินน้ำเสียงเปี่ยมความยินดีของจี้ป๋าย มู่จิ่นก็นิ่งงันไปชั่วครู่ “ผม... หลับไปนานมากหรือ”
เธอแค่งีบกลางวันเองไม่ใช่หรือ เหตุใดน้ำเสียงของจี้ป๋ายจึงราวกับว่าเธอเกือบหลับยาวไม่ตื่น