เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 385 คงไม่ใช่ ‘เธอ’ จริง ๆ หรอกนะ
จุดแสงสีเขียวอ่อนเอ่อล้นออกจากฝ่ามือมู่จิ่น ไปรวมตัวกันที่กลุ่มแสงพลังงานบนยอดกล้าต้นหม่อน เมื่อสัมผัสได้ว่าพวกมันไม่ดูดซับอีกแล้ว มู่จิ่นจึงหยุดส่งผ่านหน่วยพลังงานธาตุไม้
กลุ่มแสงพลังงานกำลังค่อย ๆ แข็งตัวแน่นขึ้น ทุกคนกลั้นหายใจเพ่งมองยอดกล้าต้นหม่อน
“อย่างน้อยยังต้องใช้เวลาอีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะรวมตัวเป็นรูปร่างได้” มู่จิ่นนั่งบนพรม พิงโซฟาด้านหลัง หยิบแก้วน้ำขึ้นจิบน้ำหนึ่งอึก
“เสี่ยวจิ่น บ้านหลังใหม่เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง” หลานจือเติมน้ำให้น้องสาวคนเล็กอีกแก้ว แล้วเอ่ยถาม
บ้านที่สั่งทำใหม่เพิ่งมาถึงเมื่อวาน ไม่รู้ว่าติดตั้งเรียบร้อยหรือยัง ในห้องของเสี่ยวจิ่นมีชั้นวางทรงต้นไม้หนึ่งชุด บนชั้นวางที่ไล่ระดับสูงต่ำมีบ้านของเด็กน้อย ๆ ติดตั้งอยู่
พวกเธอเลือกอยู่ร่วมกันในวิลล่าหลังเล็กหรือบ้านพร้อมลานเล็ก ๆ ก็ได้ หรือจะอยู่บ้านหลังเล็กแยกเป็นของตนเองก็ได้เช่นกัน มู่จิ่นเตรียมไว้หลายรูปแบบ ให้พวกเธอเลือกได้ตามใจ
ของตกแต่งชิ้นเล็กและเฟอร์นิเจอร์ชิ้นจิ๋วมีครบครัน เพื่อเตรียมต้อนรับสมาชิกใหม่ มู่จิ่นจึงไปสั่งทำบ้านหลังเล็กอีกสองหลังที่เมืองจินซา
“อื้อ พ่อติดตั้งให้หนูตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะไม่รู้ว่าสมาชิกใหม่ชอบสไตล์ไหน ภายในบ้านจึงยังไม่ได้ตกแต่ง” มู่จิ่นพยักหน้าตอบคุณแม่ เนื่องจากสถานการณ์ของสหพันธรัฐเริ่มตึงเครียด บริษัทขนส่งระหว่างดวงดาวจึงระงับธุรกิจทั้งหมดไว้ชั่วคราว