กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 374 งานปักอันประณีตงดงาม
“อย่างนั้นฉันก็จะไม่เกรงใจคุณหนูเหยียนแล้ว” มู่จิ่นเก็บกระถางดอกไม้ที่ปลูกต้นอ่อนลงในกำไลข้อมือมิติ
“เดินชมมารอบหนึ่งแล้ว พวกคุณหนูเข้าไปนั่งข้างในเถอะ หลังรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ ฉันจะไปส่งทั้งสี่กลับ ได้ไหม”
“แน่นอน”
เหยียนหว่านซวงพาพวกเธอเดินไปยังสถานที่รับแขก เหยียนหว่านเยว่เช็ดเหงื่อบนหน้าผากอย่างเงียบ ๆ
ในใจทั้งยากจะลืมเลือน ทั้งแอบยินดี ความเศร้าคือร่างกายของตนไม่เอาไหน จึงไม่อาจเดินเที่ยวกับพี่สาวได้นานกว่านี้
ส่วนความยินดีนั้น แน่นอนว่าเป็นเพราะพี่สาวไม่ได้รังเกียจเธอ ช่างดีจริง ๆ เธอชอบพี่สาวมาก ๆ ไม่รู้เพราะเหตุใด บางครั้งเมื่อเผชิญหน้ากับพ่อแม่ เธอกลับรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง