กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 343 ฉันมารับเธอกลับบ้านไง!
“ตึง ๆ ๆ!”
เหวินซ่งจินชะงักไปครู่หนึ่ง ลูกแก้วสีโลหิตหล่นกระจายเต็มพื้น ก่อนจะหายไปและกลายเป็นเศษซากศพเผ่าแมลงกองใหญ่
“กรี๊ด!!!”
จู่ ๆ ภูเขาหินหัวโล้นที่อยู่ไกลออกไปก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมเสียดหู ดูท่าราชินีแมลงจะซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง
แต่ทำไมเธอถึงลงมือกะทันหัน ก่อนหน้านี้ไม่ได้เอาแต่นั่งดูเรื่องสนุกอยู่หรอกหรือ
“ตูม!”
พยัคฆ์ขาวขนาดมหึมาร่อนลงพื้นแล้วหุบปีก จากนั้นคนผู้หนึ่งก็ก้าวลงมาจากหลังพยัคฆ์ขาว
เมื่อเห็นผู้มาเยือน พลเอกเหวินก็เข้าใจได้ในทันที มู่จิ่นไม่เคยชอบเปิดเผยอีกด้านหนึ่งของตัวเองให้คนตระกูลซูเห็น
“เสี่ยวจิ่น” เยวี่ยอิงลงจากหลังจี้ป๋ายแล้ววิ่งไปทางน้องสาว