กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 333 พายุฝนกำลังมาเยือน
มู่จิ่นชะงักไปเล็กน้อย เธอแทบจะวางเรื่องชาติก่อนได้แล้ว ผ่านมาตั้งหมื่นปีแล้ว จะพูดถึงอีกไปเพื่ออะไรกัน?
บางทีอาจเพราะเพิ่งหลอมรวมความทรงจำ ฉากเหล่านั้นกระแทกใจรุนแรงเกินไป ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าหลังระเบิดตนเองในห้องทดลอง ทุกอย่างก็จบลงแล้ว มิน่า ‘เธอ’ ก่อนหน้านี้จึงไม่ยอมพูดถึงเรื่องในอดีต
‘เธอ’ คงถือกำเนิดในช่วงเวลานั้นเช่นกัน บางทีเพราะผ่านเรื่องที่เจ็บปวดยิ่งกว่า ความทรงจำเกี่ยวกับห้องทดลองในชาติก่อนจึงไม่เจ็บปวดขนาดนั้นแล้ว
“พี่สาว ฉันเข้าใจแล้ว” มู่จิ่นพิงไหล่เยว่อิง อ้อมกอดของพี่สาวอบอุ่นนัก ตอนนี้เธอมีคนที่ใส่ใจแล้ว ย่อมอยากมีชีวิตอยู่ดี ๆ