กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 303 เช็ดเหงื่อ
แม้เขาจะเคยเห็นมู่จิ่นใช้พลังจิตวิญญาณกดข่มผู้อื่น แต่ตัวเขาเองไม่เคยสัมผัสประสบการณ์นั้นมาก่อน
“คุณรู้ไหมว่าความรู้สึกตอนมองมือของตัวเองถูกฟันขาด แล้วงอกกลับขึ้นมาใหม่เป็นอย่างไร มือของฉันถูกฟันขาดไปกี่ครั้งแล้วนะ หนึ่งครั้ง สองครั้ง หรือสามครั้ง ในที่สุดก็ตื่นขึ้นมาได้สักครั้ง ทำไมถึงปล่อยให้เขาหนีไปได้ เขาต่างหากคือคนที่ฉันอยากฆ่า”
เมื่อฟังคำถามอย่างเชื่องช้าของ ‘เธอ’ เหวินซ่งจินก็รู้ว่า ‘เขา’ ต้องหมายถึงเหวินเย่แน่นอน
“คุณก็เป็นคนตระกูลเหวินเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นฉันขอเก็บดอกเบี้ยสักหน่อยก่อน แล้วค่อยไปคิดบัญชีกับเหวินเย่”