เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 295 ชีวิตสบาย ๆ กับการเลี้ยงต้นไม้
ดูท่าการทำแปลงดอกไม้ใหม่ในสวนหลังบ้านต้องถูกบรรจุเข้าแผนแล้ว ให้พวกเธอดูแลร่างแท้จริงที่เป็นพวกเดียวกันของตัวเองเล่น แล้วสั่งซื้อเครื่องเล่นสันทนาการอย่างอื่นมาให้พวกเธอเล่นเพิ่มด้วย
มู่จิ่นใช้ชีวิตอย่างแสนสบาย ทุกวันเธอจะถ่ายเทพลังพิเศษให้ต้นผลึกหลากสีตามเวลา จากนั้นก็รดน้ำพรวนดินให้ร่างแท้จริงของจือจือและพวกเธอทีละต้น
เครื่องเล่นใหม่ที่เธอสั่งมาส่งถึงวันนี้พอดี เมื่อเห็นการแจ้งเตือนบนสมองกลแสง พ่อบ้านหุ่นยนต์ก็ออกไปรับพัสดุแล้ว
หลังได้ของมา มู่จิ่นก็แกะพัสดุออก ข้างในมีสระว่ายน้ำขนาดเล็ก อุปกรณ์ประกอบของสวนสนุกชิ้นหนึ่ง—บ้านผีสิง—และโมเดลล่องแก่งขนาดย่อส่วน
ฝูฉวี ซิงซวง และหงอวี่ ผู้ชื่นชอบเกมที่ตื่นเต้นเร้าใจ ต่างหมายตาเครื่องเล่นล่องแก่งเป็นกลุ่มแรก พอมู่จิ่นจัดวางเสร็จ พวกเธอก็พากันไปเล่นอย่างกระตือรือร้น ภูตแครอทซูเยวี่ย วั่งเยว่ ฉางฉู่ ซุ่ยหว่าน และเหริ่นตงนอนคว่ำอยู่บนห่วงยางจิ๋ว
อวี้หมิงมองบ้านผีสิงอย่างอยากลอง แต่เธอไม่กล้าเข้าไปคนเดียว จึงลากชิงอินกับจือจือเข้าไปเป็นเพื่อน
“อวี้หมิง...” มู่จิ่นเหมือนอยากพูดแต่ก็ลังเล “พวกเราลองคิดดูอีกทีดีไหม ข้างในมันมีอะไรน่ากลัวอยู่บ้าง” บ้านผีสิงจิ๋วย่อมไม่มี NPC ที่เป็นคนจริง ๆ แต่มีหุ่นยนต์ที่ตั้งโปรแกรมไว้ อวี้หมิงเข้าไปต้องร้องไห้เพราะตกใจแน่นอน