กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 257 รูปลักษณ์ที่แท้จริงของสัตว์ประหลาด
ยังคงเป็นค่ำคืนอันมืดมิดเช่นเดิม เสียง “โครม ๆ ๆ” ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเศษอุกกาบาตเริ่มร่วงหล่นลงมา ทว่าเมื่อมีค่ายกลพลังงานและม่านบาเรียแล้ว ประสิทธิภาพในการเก็บเสียงก็นับว่าใช้ได้
ยามนอนหลับ มู่จิ่นจะปิดกั้นการรับรู้บางส่วน ไม่เช่นนั้นคงถูกเสียงรบกวนจนประสาทเสีย เสียงภายในหมู่บ้านทั้งหมดล้วนอยู่ในสมองของเธอ และเธอก็ไม่ได้ชื่นชอบการฟังเสียงจอแจเหล่านี้นัก
ขณะที่เธอกำลังเล่นกับเหล่าเอลฟ์น้อยอย่างสบายอารมณ์ จู่ ๆ พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง
“เจ้านาย” ฉางฉู่ตกใจจนพุ่งตัว “ฟึ่บ” เข้าไปในอ้อมแขนของมู่จิ่น