ตอนที่ 233 ฝูงงู

ตอนที่ 233 ฝูงงู

จนกระทั่งย้ายร่างแท้จริงของภูตน้อยเสร็จ มู่จิ่นจึงนึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมเรื่องอะไรไป ดูเหมือนเธอยังไม่ได้ถามเด็กน้อยเลยว่ายินดีจะไปกับเธอหรือไม่ เธอคงไม่ปฏิเสธหรอกมั้ง

“เสี่ยวจิ่น เป็นอะไรไป” เยวี่ยอิงมองน้องสาวที่จู่ ๆ ก็ชะงักงัน แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย

“เอ่อ... คือว่า เธอยินดีไปกับฉันไหม” มู่จิ่นเกาแก้มอย่างกระดาก ก่อนยิ้มให้อีกฝ่าย แล้วจึงประคองเอลฟ์สายน้ำผึ้งขึ้นมาตรงหน้า ถามเธออย่างอ่อนโยน

เด็กน้อยพยักหน้า พลางใช้โอกาสนั้นถูปลายจมูกกับเธอ “ฉันชอบคุณ ต่อไปก็อยากอยู่ข้างกายคุณ”

มู่จิ่น: พรวด! รับไม่ไหวแล้ว คำสารภาพของเด็กน่ารัก ช่างมีความสุขจริง ๆ