กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 174 กลิ่นประหลาด
ลูกแมวขาวกินอย่างตั้งอกตั้งใจ ส่วนคนอื่น ๆ ต่างอดเผยสายตาเอ็นดูไม่ได้
“ฉันติดต่อผู้รับผิดชอบทางนี้แล้ว พวกเขาจะมาถึงในอีกสักครู่” พูดจบเยว่อิ๋งก็ย่อตัวลงข้าง ๆ มองลูกแมวขาว
เมื่อได้ยินว่าจะมีคนมา เอลฟ์น้อยทั้งหลายก็กลับเข้าไปในบ้านอย่างว่านอนสอนง่าย ตลอดเวลามีเพียงไอ๋ไอ๋ที่ไม่ขยับ ลูกแมวขาวตัวนิดเดียว ขนาดไม่ถึงหนึ่งในสามของฝ่าเท้ามัน
เพื่อไม่ให้เจ้าตัวน้อยตกใจ มันจึงไม่กล้าขยับตัวมากนัก
“ตัวนิดเดียว น่ารักจังเลย!” ฉีอวี๋ย่อตัวอยู่ด้านข้าง ความเป็นแม่เอ่อล้นขึ้นมา
มี่หย่าพินิจลูกแมวขาวอย่างละเอียด “รู้สึกว่าเธอหน้าตาคล้ายร่างจิตวิญญาณของน้าหลานอยู่นิดหน่อย เป็นแมวแร็กดอลล์หรือ?”