กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 116 พูดคุยจากใจ
มู่จิ่นบีบหูของจี้ป๋ายเบา ๆ ให้มันใจเย็นลง จากนั้นจึงเปิดสมองแสง แล้วจี้ป๋ายก็ใช้กรงเล็บกดบนม่านแสงอยู่หลายครั้ง
[ฉันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมังกรเขียว มันเองก็น่าจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของฉัน]
เพราะเวลานี้มู่จิ่นนั่งอยู่บนหลังเสือ ทั้งยังหันหลังให้คนอื่น จึงไม่มีใครเห็นเหตุการณ์นี้
เธอลูบศีรษะขนฟูของลูกเสือ ส่งสัญญาณให้มันไม่ต้องตื่นตระหนก
[จะตื่นตระหนกอะไร ตอนนี้นายไม่ใช่จักรกลเกราะเสียหน่อย ไม่มีใครสงสัยนายหรอก]
ในสายตาของคนส่วนใหญ่ มันก็เป็นเพียงแมวสัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง ใครจะคิดว่ามันคือจักรกลเกราะพยัคฆ์ขาวในอดีต