กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 106 เอลฟ์ใบโล่ภูเขา
หลังแสงสว่างเลือนหายไป ดอกตูมก็ผลิบาน เด็กน้อยคนหนึ่งมองมู่จิ่นอย่างงุนงง
เส้นผมยาวสีเขียวอ่อนประดับด้วยดอกซานเหอเย่ใสกระจ่าง ดวงตากลมโตชุ่มชื้นเป็นประกายสีอำพัน สวมกระโปรงสั้นสีเขียวสวยงามยาวถึงเข่า ด้านหลังมีปีกโปร่งใสหนึ่งคู่
“เจ้านาย ดวงตาของเธอเหมือนของฉันเลย!” จือจือโน้มตัวเข้าไปหาเด็กน้อยที่เพิ่งเกิดด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“สวัสดี ฉันชื่อจือจือ เป็นเอลฟ์หลิงจือนะ”
เอลฟ์ใบโล่ภูเขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบา “ส...สวัสดี” มู่จิ่นพลันเข้าใจทันที ภูตน้อยตนนี้แตกต่างจากจือจือที่ร่าเริงเปิดเผย นางเป็นเด็กน้อยขี้อายคนหนึ่ง
เธอประคองภูตน้อยออกมาจากดอกไม้ “เด็กน้อย เธอมีชื่อหรือเปล่า?”
จือจือบินไปนั่งบนไหล่ของเจ้านาย ดวงตาเต็มไปด้วยความใคร่รู้ นี่คือพวกเดียวกันคนแรกของเธอเลยนะ! ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ
เอลฟ์ใบโล่ภูเขาส่ายหน้า แล้วเอ่ยด้วยเสียงเบาหวิว “ฉะ...ฉันไม่มีชื่อ เจ้านายตั้งชื่อให้ฉันได้ไหม?” พูดจบก็กอดนิ้วของเธออย่างออดอ้อนแล้วถูไถไปมา
นะ...น่ารักเกินไปแล้ว (｡♥‿♥｡) ใครจะทนไหวกัน