กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 งานนี้ พวกเราลุยเลย
“เหลียงเหล่า จะไปตอนไหน อย่าลืมส่งข้อความมาบอกนะ!”
“ฟู่~”
“ตาแก่เมิ่ง คราวนี้แยกจากกัน ครั้งหน้าเจอกันอีกที คงได้เห็นรูปขาวดำของข้าแล้วล่ะ!”
“ไม่ต้องห่วง ตอนข้าตาย ข้าจะส่งข้อความหานายเป็นคนแรกเลย”
“อย่าลืมจ่ายค่าโทรศัพท์ให้ข้าด้วยล่ะ....”
เหลียงเหล่าออกจากสำนักงานใหญ่สำนักการสงคราม
“เฮ้อ แม่ทัพเก่าที่เคยรบด้วยกันเมื่อก่อน กำลังจะหายไปอีกคนแล้วสินะ?”
“ก็ยังดีนะ คนรุ่นใหม่รุ่นนี้เก่งกว่าพวกแม่ทัพแก่ ๆ อย่างเราเยอะ ประเทศเซี่ยมีพวกเขาอยู่ ต่อให้พวกเราปล่อยมือจากไปกันหมด ก็คงรับมือแรงกดดันจากทั่วโลกไหวอยู่หรอก!”
“ชีวิตเหลือแค่ไม่กี่วันแล้วยังไม่สงบ ต้องดิ้นรนให้ได้”