กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ผมก็ชอบคุกเข่าคุยนี่นา
“หลงอู่ แม่เจ้า!”
“สถาบันพวกคุณมี...มีผี!”
เจียงกั๋วต้งหน้าซีดด้วยความกลัว เท้าข้างหนึ่งอยู่นอกประตู อีกข้างอยู่ข้างใน
ตอนนี้สภาพของเขาประหลาดมาก
หน้าต่างข้อมูล...โผล่มาแค่ครึ่งเดียวอย่างน่าอัศจรรย์ เชื่อไหมล่ะ?
ส่วนอีกครึ่งดูเหมือนรหัสที่อ่านไม่ออก
บ้าไปแล้ว!
เจียงกั๋วต้งแทบจะคิดว่าอาชีพของตัวเองเสียสติไปแล้ว
แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?