กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ฆ่าคนครั้งแรก หากล่วงเกินอะไรไปก็ขออภัยด้วยแล้วกัน
“รีบร้อนขนาดนั้นเชียว?”
คำพูดของคนพวกนั้น หลี่ชีซิงย่อมได้ยินชัดเจน
จะว่าไป คนพวกนี้พออยู่นอกเมืองก็ไม่เกรงกลัวใครหน้าไหน จะพูดจะคุยก็ไม่มีระวังปากกันสักนิด
หลี่ชีซิงเงยหน้าขึ้น เหลือบมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ทั้งสามคนสวมเสื้อแจ็กเก็ตหนังที่มีเครื่องประดับห้อยพะรุงพะรัง ท่อนล่างเป็นกางเกงยีนส์ขาดๆ
แม้แต่ทรงผมก็ยังเหมือนกันหมด คือย้อมสีเงินแล้วเซ็ตแหลมๆ ชี้โด่เด่
ดูจากท่าทางน่าจะเป็นพวกที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพได้ไม่นาน แล้วคอยดักปล้นคนแถวชานเมือง
คนพวกนี้ทำชั่วสารพัด หลี่ชีซิงจึงไม่ได้รู้สึกดีด้วยแม้แต่น้อย
หลี่ชีซิงลูบแหวนบนนิ้วตัวเองเบาๆ ก่อนจะพูดขึ้นเรียบๆ