ตอนที่ 6 บุตรเจ้าเมืองผู้เพียรพยายาม (5)

ตอนที่ 6 บุตรเจ้าเมืองผู้เพียรพยายาม (5)

กาลเวลาไหลผ่านไปดั่งสายน้ำ

เพียงชริบตาเดียวก็ผ่านไปถึงสามปี

ในปีนี้ ซูเฉินอายุยี่สิบสองปีแล้ว

เมื่อหวนนึกถึงภาพบรรยากาศตอนที่เข้าร่วมการแข่งขันวิถียุทธ์

ซูเฉินก็รู้สึกปวดหัวเหลือเกิน

ไม่รู้ว่าไอ้สารเลวที่ไหนมันเริ่มลือกันไปใหญ่ จากตอนแรกที่ว่าตีหนานกงเมิ่งจนร้องไห้บนเวที กลายเป็นว่าเขาเป็นคนฟันแล้วทิ้งเสียอย่างนั้น มีข่าวลืออกมาหลายรูปแบบเหลือเกิน หากเขาเจอไอ้คนต้นเรื่องได้ เขาจะจับมันมามัดแขวนไว้แล้วฟาดด้วยแส้ให้เข็ดหลาบ

มีบรรดาผู้ที่ลุ่มหลงในตัวหนานกงเมิ่งมาหาเรื่องซูเฉินไม่น้อย แต่นั่นก็นับว่าเป็นปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น

อย่างไรเสีย เขาก็ยังเป็นถึงผู้ที่มีโอกาสโดดเด่นของสำนักยุทธ์หลิงอวิ๋น