กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 400 เรื่องแต่งงานของผมคุณไม่มีสิทธิ์ยุ่ง
เมื่อแน่ใจว่าลู่เจียชางเป็นอัมพาตจริง ๆ แล้ว ลู่ข่ายก็วางใจ
เขากรอกสายตามองไปรอบ ๆ แล้วจ้องลู่เจียชางที่ด่าอยู่บนเตียงด้วยรอยยิ้มเย็น
“ผมคิดว่าต่อไปคุณคงไม่ต้องออกไปไหนแล้ว บ้านเก่าหลังนี้เหมาะให้คุณอยู่บั้นปลายชีวิตพอดี”
“อีกอย่าง แม่ผมกับลุงฉีรอมาตั้งหลายปีแล้ว คุณสู้หย่ากับแม่ไปให้เขาสมหวังด้วยกันดีไหม ถือว่าทำบุญให้ตัวเอง”
ลู่เจียชางถูกคำพูดของลู่ข่ายทำให้โกรธจนเลือดขึ้นหน้า พอได้ยินคำนี้อีกก็ยิ่งโกรธจนอดไม่ไหว
“ให้เขาสมหวัง?”
“ฝันไปเถอะ ต่อให้ผมตายก็ไม่หย่า”