กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 397 เป็นหนี้บุญคุณเธอหนึ่งครั้ง
พอถึงสถานีตำรวจท้องที่ ไป๋เจินจูถูกฮั่วเจิงอุ้มเข้าไป
เธอเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ ย่อมต้องออกหน้าเอง
โม่เสี่ยวจวี๋เห็นพวกเขาแล้วก็กระโดดผลุนจากเก้าอี้ขึ้นมาทันที ดูจากสีหน้าแล้ว สาวน้อยคนนี้คงโทษตัวเองจนแทบแย่
ในฐานะบอดี้การ์ด เธอกลับปล่อยให้คนร้ายลักพาตัวเจ้านายไปต่อหน้าต่อตา นี่มันบกพร่องต่อหน้าที่อย่างร้ายแรงที่สุด
“ประธานไป๋ ท่านบาดเจ็บหรือคะ” โม่เสี่ยวจวี๋จ้องเท้าของไป๋เจินจูตาเขม็ง ดูท่าทางเซ่อ ๆ เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
ไป๋เจินจูยิ้มพลางพูด
“เผลอเหยียบถูกของมีคมเข้าที่เท้านิดหน่อย ไม่รุนแรง”
โม่เสี่ยวจวี๋กำหมัดแน่น