กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 395 ถ้าจะเสียก็ให้มันเสียไป
พอมองดูฮั่วเจิงกับไป๋เจินจูและคนอื่นๆ เดินจากไปแล้ว ลู่ข่ายถึงได้ยกเท้าขึ้นบันได
ลู่เจียชางเอามือปิดของล่างตัวเอง กำลังตัวงออยู่บนพื้นส่งเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวด ส่วนอีกห้องหนึ่งก็มีคนนอนอยู่บนพื้นอีกสองคน
ลู่ข่ายเลิกคิ้ว ฮั่วเจิงสมกับที่ผ่านการฝึกมา ฝีมือใช้ได้เลย
“ลูกชาย ส่งพ่อไปโรง พยาบาล” สีหน้าลู่เจียชางเปลี่ยนไปหมด เหงื่อเย็นผุดเต็มตัว
ลู่ข่ายเห็นสภาพน่าอายของเขา สีหน้าก็พลันจมลงทันที
เขาเดินเข้าไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย มองลงมาจากที่สูงมองบิดาแท้ๆ ของตัวเอง ราวกับกำลังมองศพศพหนึ่ง