กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 368 ยิ้มราวกับปีศาจที่กินคนโดยไม่คายกระดูก
ลู่ข่ายนั่งลงอย่างมั่นคงไม่สั่นคลอน พลางไม่ลืมเชื้อเชิญคนอื่น
"นั่งกันสิ ยืนทำไม?"
"ประธานซุนรีบนั่งสิ เราไม่ได้เจอกันตั้งนาน ผมนึกว่าคุณถูกเรียกกลับเซี่ยงไฮ้หรือหรงเฉิงสลับคนซะอีก"
ซุนซิง: "......"
พ่อนี่โทรหาคุณเดือนละแปดครั้งไม่เคยขาด กับเมียที่บ้านยังไม่เอาใจเท่านี้เลย คุณมันไอ้เวรมีสามัญสำนึกบ้างไหม?
แต่ซุนซิงก็ฟังออก ลู่ข่ายกำลังพูดกวนประสาทเผยเซี่ยงหยาง
เขายังต้องยิ้มประจบ:
"ฮ่าๆๆ ประธานลู่พูดเล่น ผมตัดใจออกจากหรงเฉิงไม่ลงหรอก ที่นี่มีสาวสวยกับอาหารอร่อยเยอะแยะจะตาย ตัดใจไม่ลง ตัดใจไม่ลงจริงๆ"