กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 342 ยิ่งชอบขึ้นเรื่อย ๆ
“จื่อจื่อเอ๊ย เธอจะบริจาคเงินสร้างโรงเรียนจริง ๆ เหรอ”
หัวหน้าหมู่บ้านยังคงไม่อยากเชื่อ
ไป๋เจินจูพยักหน้า
“เมื่อกี้พวกเราไปเดินดูที่โรงเรียนมาแล้ว บ้านหลังนั้นสมควรซ่อมแล้ว ถ้าเจอฤดูร้อนที่ฝนตกชุก คิดแล้วก็อันตราย”
หัวหน้าหมู่บ้านถอนหายใจยาว
“ผมกับเลขาฯ เก่าเขียนคำร้องทุกปี แต่เงินก้อนนี้ไม่เคยได้รับอนุมัติสักที ในตำบลเรามีหมู่บ้านตั้งเยอะ ทุกคนก็อยากซ่อมกันทั้งนั้น”
ไป๋เจินจูยิ้มพลางพูด
“เงินก้อนนี้ฉันออกเอง ฉันโตมาในหมู่บ้านนี้ ตอนนั้นหมู่บ้านยอมให้พ่อฉันอยู่ต่อ ครอบครัวเราจดจำบุญคุณของหมู่บ้านไว้เสมอ”