กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 เงิน ต้องกำไว้ในมือตัวเองถึงจะนับว่าใช่
เงิน ต้องกำไว้ในมือตัวเองถึงจะนับว่าใช่
ชาติก่อนเผยเซี่ยงหยางก็สัญญาว่าจะให้ค่าเลี้ยงดูบุตรเดือนละ 200 หยวน
แต่เงินก้อนนี้เขาให้แค่สามครั้ง หลังจากนั้นก็เริ่มหาข้ออ้างให้ลดลง สุดท้ายแม้แต่เศษสตางค์ก็ไม่ให้
ทุกครั้งที่โทรศัพท์มา เขาก็ร้องว่าจน รำพันความทุกข์ บอกว่าอยู่ข้างนอกลำบากแค่ไหน มีคนงานมากมายที่ต้องพึ่งเขาหาเลี้ยงดู ให้เธอเข้าใจเขา
แล้วก็บอกว่าเขาคิดถึงเธอ คิดถึงลูกชายแค่ไหน พูดว่าอยู่บ้านดีกว่าข้างนอกกดดันแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยกลับบ้านอีกเลย
คนอย่างหลิวเฉียงที่ทำงานให้เขาในหมู่บ้านต่างก็หาเงินได้ทีละคน ทยอยกลับบ้านแต่งเมียสร้างบ้าน