กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 231 โรคระบาดบุกโจมตี
เขี้ยวน้อยขับรถไปรับอันอันก่อน จากนั้นทั้งครอบครัวก็กลับไปที่บ้านของแม่ของจงอวิ้นซิงด้วยกัน
“ลูกแม่เอ๊ย ในที่สุดก็กลับมาแล้ว” พอจงอวิ้นซิงก้าวเข้าประตู แม่ของจงอวิ้นซิงก็ลุกจากโซฟาอย่างตัวสั่นเทาและเดินมาหา
จงอวิ้นซิงมีแก้มข้างหนึ่งบวมเป่ง เขาพยายามยิ้มให้แม่ทั้งที่ใบหน้าเจ็บปวด
เสี่ยวผิงได้ยินเสียงจึงเดินออกมาจากครัว ในช่วงหลายวันที่จงอวิ้นซิงเข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาล เสี่ยวผิงเป็นคนอยู่บ้านคอยดูแลแม่ของจงอวิ้นซิง
“พี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม” เสี่ยวผิงมองใบหน้าที่บวมของจงอวิ้นซิง แล้วถามเบา ๆ
“ไม่เป็นไรแล้ว อีกสองวันไปเอาผ้าก๊อซที่อุดไว้ออกก็พอ”