ตอนที่ 223 ฝีมือไม่ถึงแต่ปากดี

ตอนที่ 223 ฝีมือไม่ถึงแต่ปากดี

วันส่งท้ายปีเก่าวันนั้น อู๋เหม่ยเฟิ่งมาถึงบ้านของแม่ของจงอวิ้นซิงตั้งแต่หลังเที่ยงนิดหน่อย เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอกระตือรือร้นกลับบ้านฉลองตรุษจีนได้ถึงขนาดนี้

“พอถึงช่วงตรุษจีนทีไร ผู้ใหญ่ก็เอาแต่คิดถึงว่าลูก ๆ จะได้กลับบ้านเร็ว ๆ ถึงเราจะอยู่ไกล แต่ก็ไม่ควรทำให้ความหวังดีของผู้ใหญ่ต้องผิดหวัง”

ตอนที่อู๋เหม่ยเฟิ่งพูดประโยคนี้ออกมา จงอวิ้นซิงถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก เขาเบิกตาโตมองไปที่ต้าหรงอย่างเซ่อ ๆ ยังนึกว่าตัวเองหูฝาด

พอต้าหรงรู้สึกถึงสายตาของจงอวิ้นซิง เธอก็กระพริบตาให้เขาสองครั้งอย่างแนบเนียน ก่อนจะทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเก็บเหล้าเครื่องดื่มที่จะเอาไปตอนค่ำต่อ