ตอนที่ 206 พ่อแม่ย่อมมีวันแก่ชรา

ตอนที่ 206 พ่อแม่ย่อมมีวันแก่ชรา

ต้าหรงยังไม่เกษียณ หลังจากย้ายมาอยู่บ้านแม่ของจงอวิ้นซิงแล้ว การไปทำงานก็ไม่ค่อยสะดวกสักเท่าไร แต่เพื่อไม่ให้จงอวิ้นซิงต้องลำบากมากนัก เธอยังเลือกที่จะอดทนต่อไป

ปกติต้าหรงทำงานแค่วันละครึ่งวัน ดังนั้นเมื่อมีต้าหรงคอยช่วย งานบ้านในบ้านก็ไม่ต้องให้จงอวิ้นซิงเป็นห่วงอีก เขาเบาแรงลงไปได้จริง ๆ ไม่น้อย

แต่จริง ๆ แล้วสำหรับจงอวิ้นซิง สิ่งที่สำคัญที่สุดกลับไม่ใช่การที่ร่างกายได้ผ่อนแรง หากแต่เป็นการที่มีต้าหรงอยู่เป็นเพื่อนแล้ว ใจของเขาก็ไม่เหงาอีกต่อไป อย่างน้อยทุกวันก็ยังมีคนไปซื้อกับข้าวเป็นเพื่อน มีคนคุยด้วย