ตอนที่ 179 ไม่ผิดคำมั่น

ตอนที่ 179 ไม่ผิดคำมั่น

เด็กหนุ่มมองหรูอี้ตรงหน้า ยิ้มพลางยกมือชี้ไปที่อาคารเรียนหลังหนึ่งในระยะไกล

หรูอี้ไม่มีเวลาคิดมาก กล่าวขอบคุณแล้วก็วิ่งออกไปทางอาคารเรียน พอวิ่งไปได้สองก้าวก็หันกลับมาถามเด็กหนุ่มว่า “เพื่อน เธอชื่ออะไร”

เด็กหนุ่มยังคงยิ้มสดใสร่าเริงแบบนั้น “ฉันแซ่ตู้”

ความชอบในวัยสาวนั้นบริสุทธิ์ไร้สิ่งเจือปนแม้แต่น้อย เพียงเพราะเขี้ยวน้อยนั้นใต้แสงแดด หรูอี้จึงจดจำเด็กหนุ่มแซ่ตู้คนนี้ได้

ตอนที่หรูอี้ไปถึงห้องเรียน ครูหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังแนะนำตัวเสียยืดยาว เธอยืนเก้ออยู่หน้าประตูห้องเรียน ตะโกนว่า “ขออนุญาตเข้าห้อง” เสียงหนึ่ง จากนั้นสายตาทั้งห้องก็หันมามองหรูอี้พร้อมกัน