ตอนที่ 162 โชคดีที่ไม่เป็นอะไร

ตอนที่ 162 โชคดีที่ไม่เป็นอะไร

จงอวิ้นซิงมองคางที่บวมเล็กน้อยของต้าหรง ใจหายจนขมวดคิ้วไม่รู้จะพูดอะไรดี

เดิมทีจงอวิ้นซิงก็ไม่ค่อยยอมรับในนิสัยใจคอของเซียวหลิงอยู่แล้ว ตอนนี้ความรังเกียจในใจก็พุ่งถึงขีดสุด

ต้าหรงกับคนอื่น ๆ รอจนฟ้ามืดก็ยังไม่เห็นพ่อของต้าหรงกับลูก ๆ กลับมา แม่ของต้าหรงนั่งไม่ติดจริง ๆ สุดท้ายก็ไปที่สถานีตำรวจที่ออกไประงับเหตุ อยากจะถามถึงสถานการณ์ให้ชัดเจน

พอมาถึงหน้าสถานีตำรวจ แม่ของต้าหรงก็เห็นรถจักรยานยนต์สีแดงของพ่อของต้าหรงจอดอยู่ด้านนอกสถานีตำรวจ

“มีธุระอะไรหรือเปล่า” ตำรวจที่ประจำอยู่เห็นแม่ของต้าหรงพาต้าหรงกับจงอวิ้นซิงเดินเข้ามา ก็ถามทั้งสามคน