ตอนที่ 125 การดูตัวของเหล่าซาน

ตอนที่ 125 การดูตัวของเหล่าซาน

ในยามปลายฤดูใบไม้ร่วง ท้องฟ้าสูงไกลและเงียบสงบ แสงแดดอ่อนโยนสาดลงบนทางหินเก่าแก่ในตรอก ราวกับภาพวาดที่งดงามและอบอุ่น กลิ่นดอกไม้เลือนรางคล้ายมีคล้ายไม่มี แต่งแต้มให้วันเวลาอันสงบงามของเมืองเล็ก ๆ ดำเนินไปอย่างเนิบช้า

ต้าหรงคิดว่าเหล่าซานกับหญิงสาวออกไปเดินเล่นเพียงเพื่อทำตามมารยาทเท่านั้น แต่ไม่คิดว่าเธอจะรออยู่ที่บ้านน้าลูกพี่ลูกน้องคนเล็กนานกว่าหนึ่งชั่วโมง

“ดูท่าเด็กสองคนนี้จะตกลงกันได้แล้วนะ” น้าลูกพี่ลูกน้องคนเล็กมองต้าหรงด้วยสีหน้าล้อเลียน