กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 65 สิ่งที่ควรผ่านไป ก็ปล่อยให้ผ่านไปเถอะ
จงอวิ้นซิงมองผ่านหน้าต่างเห็นเผยปินแล้ว แม้เขาจะเดาได้ตั้งนานว่าต้าหรงกับเผยปินต้องเคยติดต่อกันมาก่อน แต่ในเมื่อต้าหรงไม่เคยพูดถึง เขาก็ไม่เคยเอ่ยปากถาม
ตอนนี้เผยปินมาปรากฏตัวอยู่ด้านนอกลานเรือนบ้านต้าหรง เขากลับทำตัวสบาย ๆ ราวกับไม่รู้อะไร และเดินออกมาจากในบ้านเช่นกัน
“เผยปิน! นายมาที่นี่ได้ยังไง?” จงอวิ้นซิงทักทายเผยปินอย่างยิ้มแย้ม
“อ๋อ วันนี้ฉันเห็นซื่อเป้ยเอ๋อร์ไม่ได้ไปทำงาน ได้ยินว่าคุณลุงป่วยก็เลยแวะมาเยี่ยม อ้อ ฉันกับซื่อเป้ยเอ๋อร์อยู่โรงงานเดียวกัน ฉันเป็นอาจารย์ของเขา”
เมื่อเผยปินเห็นจงอวิ้นซิง เขาก็รีบระงับอารมณ์และปรับสีหน้าให้เป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว