ตอนที่ 30 ไม่ตามใจนิสัยเสีย

ตอนที่ 30 ไม่ตามใจนิสัยเสีย

หลังจากต้าหรงมาถึงเขตเมืองก็เอาแต่หม่นหมอง ไม่มีเรี่ยวแรงกระตือรือร้นเลย งานที่ย่าทวดฝ่ายแม่ทำเป็นงานรับค่าจ้างตามชิ้นงานของลูกจ้างชั่วคราว ขอเพียงมีคนมาเข้าเวรแทนก็ได้ค่าจ้างแล้ว

ต้าหรงไปกลับทำงานพร้อมกับเสี่ยวเฟินจากบ้านข้าง ๆ ทุกวัน สาวทั้งสองอายุไล่เลี่ยกัน จึงสนิทกันอย่างรวดเร็ว

“ต้าหรง ไปแถวหลังขอยืมกรรไกรหน่อย” เสี่ยวเฟินแกะอยู่นานก็ยังแกะเชือกมัดพัสดุไม่ออก เห็นได้ชัดว่าเริ่มร้อนใจ

ต้าหรงไม่พูดอะไร ลุกขึ้นเดินไปทางแถวหลัง

“ขอยืมกรรไกรหน่อยได้ไหม” ต้าหรงเดินไปถึงแถวหลังแล้วถามคนที่นั่งอยู่เก้าอี้ตัวแรกอย่างสุภาพ

“อะไรนะ” คนคนนั้นเงยหน้ามองต้าหรง