กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 13 ดอกไม้ร่วงน้ำไหล ต่างหลงทาง
“ซื่อเป้ยเอ๋อร์หรือ” เซียวหลิงพิงอยู่บนเตียง สายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและดีใจ มองซื่อเป้ยเอ๋อร์กับหัวจื่อที่อยู่ในลานเรือน
“คุณไปโรงพยาบาลแล้วหรือ ข้อเท้าไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม”
ซื่อเป้ยเอ๋อร์เห็นว่าในบ้านมีเพียงเซียวหลิงคนเดียว จึงยืนอยู่ในห้องโถงกลางบ้าน (หมายเหตุ: ห้องโถงกลางบ้านตรงทางเข้า) แล้วชะเง้อมองเข้าไปในห้องด้านในสองครั้ง
“ไปตรวจมาแล้ว ไม่เป็นอะไรแล้ว”
เซียวหลิงว่องไวไม่เบา แค่ชั่วพริบตาเดียวก็กระโดดขาเดียวจากเตียงมาถึงประตูห้องด้านในแล้ว
“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว พวกเราไปก่อน”
“เอ๊ะ ทำไมเพิ่งเข้ามาก็จะไปแล้วล่ะ” รอยยิ้มของเซียวหลิงแข็งค้างอยู่บนใบหน้า ยังไม่ทันจางหาย