ตอนที่ 1 ไล่ล่าอันธพาล

ตอนที่ 1 ไล่ล่าอันธพาล

“น้องสาว ดึกดื่นขนาดนี้ ไม่มีใครมารับเธอตอนเลิกงานเลยหรือไง”

วันนี้ต้าหรงเข้าเวรเลิกดึก ปกติพอออกเวร น้องชายซื่อเป้ยเอ๋อร์จะรอเธออยู่ที่หน้าโรงงาน วันนี้ไม่รู้เป็นเพราะอะไร รอตั้งนานก็ไม่เห็นวี่แววของน้องชาย

เห็นคนที่ออกจากโรงงานน้อยลงเรื่อย ๆ ต้าหรงก็ไม่กล้ารอต่อไปอีก ในยุคนั้นพอล่วงเลยสี่ทุ่มไปแล้ว บนถนนแทบจะไม่มีใครเดินไปเดินมาเลย

ต้าหรงเดินเลียบไปตามถนนสายหลักที่ใช้เดินเป็นประจำ ไปจนถึงปากตรอกของย่านหอพักครอบครัว มองไปข้างหน้ามีแต่ความมืดสนิท ต้าหรงก็ยังกัดฟันฝืนเดินเข้าไป

นั่นคือต้นฤดูหนาวของปี 1985 สมัยนั้นหนานเจียวยังเป็นเพียงเมืองอำเภอเล็ก ๆ ธรรมดา ๆ นอกจากถนนสายหลักที่มีไฟถนนแล้ว ในตรอกที่พักอาศัยก็มีแต่ความมืดสนิท