ตอนที่ 33 วิญญาณทมิฬ โลกที่ถูกทอดทิ้ง

ตอนที่ 33 วิญญาณทมิฬ โลกที่ถูกทอดทิ้ง

ภายในสมรภูมิบรรพกาล

ร่างของคนโตและคนเล็กค่อยๆ เคลื่อนไปข้างหน้าท่ามกลางทะเลทรายที่กว้างใหญ่

เสี่ยวหลิงเอ๋อร์ที่สวมหมวกหนังพยัคฆ์เดินนำหน้า

จะว่าเดินก็ไม่เชิง เรียกว่ากระโดดจะดีกว่า

ร่างเล็กๆ กระโดดโลดเต้นไปมา บางครั้งก็เหยียบกระดูกที่ผุกร่อนไปตามกาลเวลา

ทุกครั้งที่เหยียบ ราวกับเหยียบกิ่งไม้แห้ง จะมีเสียง 'กร๊อบ' ดังขึ้นเบาๆ

ดูเหมือนเสี่ยวหลิงเอ๋อร์จะชอบความรู้สึกแบบนี้มาก

จนกระทั่งที่ที่นางเดินผ่าน ไม่มีกระดูกที่ผุกร่อนชิ้นไหนที่ยังคงสภาพสมบูรณ์

เรียกได้ว่า นางแสดงความไร้เดียงสาและความขี้เล่นของเด็กออกมาได้อย่างเต็มที่