กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินเฉิงเย่ถือถ้วยชาเคลือบขาวเดินช้า ๆ อยู่ในโบกี้ที่นั่งแข็งหมายเลข 8
ในโซนที่นั่งแข็งผู้คนเบียดเสียดกันเต็มไปหมด ระเบียงทางเดินเต็มไปด้วยคนที่ยืนอยู่กับสัมภาระของพวกเขา หลินเฉิงเย่มีสีหน้าเฉยเมยเย็นชา มองใครก็เป็นใบหน้าเดิมไม่เปลี่ยน หน้าตาดี เสื้อผ้าที่สวมก็ไม่มีรอยปะ ยืนอยู่ตรงหน้าใคร ทุกคนก็ขยับตัวหลบให้เขาผ่านไปเอง
ไม่นานนัก เขาก็เห็นเป้าหมาย