กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 377 ล้ำเส้นกฎเกณฑ์
ฝนพรำไม่ขาดสาย สายฝนที่สั่งสมมาเนิ่นนานบนท้องฟ้าในที่สุดก็โปรยปรายลงมา
คนกลุ่มหนึ่งเดินลึกเข้ามาในสู่จงแล้ว
ใต้เท้าเริ่มเปียกลื่นขึ้นมาบ้างแล้ว
ฝนตกจากฟากฟ้าสำหรับพวกเขาแล้วไม่นับว่าเป็นเรื่องดีสักเท่าไหร่
ระยะทางที่พวกเขารุดหน้าไปนั้นไกลเกินกว่าขอบเขตพื้นที่พัฒนาไปมากโข การเดินบนทางเขาที่มีถนนกับเดินหาทางในป่าเขา มันเป็นความเหนื่อยล้าคนละระดับกันเลย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าอาจจะพลัดตกจากทางเขาได้ทุกเมื่อ
นอกจากคุณหลัวแล้ว คนที่เหลือต่างก็มีอาการหอบเหนื่อยไม่มากก็น้อย พอได้ยินคุณหลัวบอกว่าถึงแล้ว คิงคองดำก็หยุดเดินเช่นกัน
ดวงตาคู่หนึ่งของเขากวาดมองไปมาแถวนี้
ไม่มีวี่แววว่าจะถึงเลยสักนิด