เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 341 โขกศีรษะ
ในเมื่อพวก "อาจารย์" เหล่านี้อยากจะท่องบทกลอน หลินเฟิงก็อยู่ท่องเป็นเพื่อน ในเมื่อพวกเขาชอบเขียนบทกวีของวังจูแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือไว้บนซุ้มประตู หลินเฟิงก็จะท่องเป็นเพื่อนพวกเขาเอง
ก็แค่บทกวีของวังจูไม่ใช่หรือไง
วรรคที่ว่า "ทุกอาชีพล้วนต่ำต้อย มีเพียงการศึกษาร่ำเรียนที่สูงส่ง" เมื่อครู่นี้ ก็คือสองวรรคจากในบทกวีเด็กอัจฉริยะ
วังจูยังเคยแต่งบทกวีอีกบทหนึ่งที่มีชื่อเสียงพอฟัดพอเหวี่ยงกัน
ท่ามกลางเสียงก่นด่าประณามที่ถาโถมซัดสาดเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์ หลินเฟิงก็ยืดคอขับขานอย่างก้องกังวาน
กวียังคงเป็นกวีบทเดิม ทว่า "เจตจำนง" กลับมิใช่ "เจตจำนง" นั้นอีกต่อไปแล้ว!
วังจูยังมีบทกวีที่มีชื่อเสียงอีกบทหนึ่ง ซึ่งมีชื่อว่า ความปีติ
ทว่าในน้ำเสียงของเขากลับปราศจากความปีติ
มีเพียงการหลุดพ้นเท่านั้น!